Blunderende scheidsrechters(?)

Weblog | 12 juli 2010 - Wanneer komt die tijd. Die tijd. Die tijd dat je een scheids geen schuld van verlies meer kúnt geven. Die tijd, waarin het duidelijk en objectief is wanneer iets geel, rood, buitenspel, een corner, of zelfs een goal is. Die tijd waarin echt gezegd kan worden dat de beste wint.

Want tuurlijk, Spanje was goed. En Duitsland won met een dusdanige marche van Engeland dat die goal van Lampard misschien niet uitmaakte. En wat te denken van die goal van Tevez, had die uitgemaakt? Nee, misschien niet. Dat Robben miste of raak schoot, dat had uit gemaakt. Of Stekelenburg misgreep, dat had uitgemaakt. Zelfs Heitinga's rode kaart was geen directe oorzaak van Iniesta's goal, die immers vanaf de rechterkant kwam. Maar toch.

Die twijfel bestaat. Die twijfel die wij, alle Engelsen en alle Mexicanen nu hebben. Wat als de scheids de spelregels wel had begrepen? Wat als die scheids geen 10-daagse avondcursus van de L.O.I had gevolgd, maar een echte opleiding? Wat als die scheids de avond er voor zijn lenzen had schoongemaakt, of toch dat brilletje had opgezet?

Toch zou het mooi zijn als de bal een chip kreeg, om te kijken of die bal over de lijn was. Toch zou het mooi zijn, als we direct met de camera buitenspel konden constateren. Toch zou het mooi zijn, als we met de camera meteen goed konden zien of iets wel of geen overtreding was. Toch zou het mooi zijn, als er duidelijkere richtlijnen waren voor waarschuwing, geel of rood. Toch zou het mooi zijn, als ook een scheidsrechter beoordeeld werd. Het had misschien niet uitgemaakt. Met die technologie kon Spanje misschien alsnog kampioen worden. Maar dan 100% eerlijk.