3DS - Resident Evil: Revelations

Review | 26 januari 2012 - Al vrij snel na de release van de Nintendo 3DS kwam er een Resident Evil-game op de markt voor de handheld van Nintendo, namelijk Resident Evil: The Mercenaries. Dit was echter niet de game waar veel Resident Evil-fans op zaten te wachten en was het eigenlijk niet eens een volwaardig spel. Het was dan ook wachten op de toen al aangekondigde Resident Evil: Revelations, die ook nog eens exclusief zou uitkomen voor de 3DS. Gelukkig is het wachten verleden tijd en is het nieuwste deel van de Resident Evil-serie eindelijk in aantocht. Weet Revelations dan wel een volwaardig Resident Evil-avontuur af te leveren?

Er was eens…
Zoals je gewend bent van de serie, draait het ook in Resident Evil: Revelations om het T-virus. In Revelations staat echter het T-Abyss virus centraal, dat een afstammeling van het T-virus is. Dit is in de handen gevallen van een groep bioterroristen die onder de naam Veltro hun duistere zaakjes doen. Veltro dreigt om het virus in het zeewater te gooien en ze hebben genoeg om een vijfde van het zeewater in de wereld te infecteren. Om te bewijzen dat ze het virus hebben, heeft Veltro het schip de SS Queen Zenobia gekaapt en aan boord het virus losgelaten. Chris Redfield en Jessica Sherawat van de BSAA worden op onderzoek gestuurd, maar wordt het contact met hen verloren. De BSAA stuurt dan Jill Valentine en Parker Luciani om hun collega’s te vinden.

Old school
Resident Evil 5 op de consoles viel niet bij iedereen in de goede aarde, omdat de game snellere gameplay met zich meebracht en meer open ruimtes. Resident Evil: Revelations gaat echter weer terug naar zijn roots en is de actie dus op een rustiger spoor gezet en geeft de game je nu weer het ouderwetse benauwde gevoel en beklemmende sfeer door middel van smalle gangetjes en kleine ruimtes. Is dit een goede keuze geweest van Capcom? Ja, ik vind van wel. Het maakt het geheel een weer een stuk spannender en ben je constant op je hoede.

Oude koek
Resident Evil: Revelations doet oude tijden dus weer herleven en zijn de meeste gameplay-elementen dus oude en vertrouwde koek. Je bent dan ook vaak weer op zoek naar een sleutel voor een deur, los je kleine puzzeltjes op en zal je veelvuldig moeten backtracken. Ik ben normaal absoluut geen fan van het hele backtracking-principe, maar Resident Evil weet toch op een of andere manier mij hiermee niet te frustreren en het geheel spannend te houden. Je komt namelijk altijd weer nieuwe dingen tegen en wordt je altijd weer verrast door vijanden die opeens voor je neus staan.

Wat het backtracken ook minder irritant dan normaal maakt, is dat de map nu op het onderste scherm van je 3DS te vinden is. Op de consoles moest je altijd schakelen tussen je map en je gamescreen. Nu kan je zonder dat je de actie moet onderbreken zien waar je je bevindt. Ideaal! Ditzelfde geldt ook voor de wapens, die ook te selecteren zijn via het onderste scherm van je 3DS. Deze wapens kan je natuurlijk ook upgraden, door verschillende upgrade-kits te vinden tijdens je avonturen op het schip.



Oud en nieuw
Hoewel Capcom qua gameplay met Resident Evil: Revelations terug is gegaan naar zijn roots, is niet elk onderdeel van de game teruggegaan naar de goede oude tijd. Met de verschillende monsters is ervoor gekozen om oud en nieuw te combineren. Aan het begin van het spel kom je traag bewegende monsters tegen, maar later komen daar ook schepsels bij die een stuk rapper zijn.

Wat wel geheel nieuw is, is de ‘Genesis’. Met de Genesis kan je de omgeving scannen en zo verborgen voorwerpen vinden. Dit is meestal munitie voor de verschillende wapens. Tevens kan je je vijanden scannen. Je krijgt een bepaalt percentage als je een monster scant en kom je tot 100 procent, dan krijg je een groen kruid. Resident Evil-fans weten natuurlijk dat dit erg belangrijk is, omdat dit je levensmeter weer doet vullen. Ik vind de Genesis eigenlijk het enige minpunt aan de game, omdat ik het al snel vervelend vond om steeds weer alles te scannen. Het doet de flow van de game geen goed. Je bent echter wel verplicht de Genesis te gebruiken, anders kom je op een gegeven moment echt zonder munitie te zitten. Het scannen van de vijanden voor de groene plantjes liet ik wel snel achterwege, omdat er in principe genoeg voorhanden is in de verschillende ruimtes op het schip.

Langzame start
Doordat je eerst langzame monsters voor je kiezen krijgt, lijkt de game een heel langzaam tempo te hebben en gebeuren er eigenlijk weinig dingen, die je niet al eerder hebt gezien in eerdere Resident Evil-games. Schijn bedriegt echter, want langzaam maar zeker zal de game een sneller tempo krijgen en zal je hele toffe momenten voor je kiezen krijgen. Vooral tegen het eind gaat de game aardig los en dan is het ook heerlijk genieten. Hoe verder ik kwam in de game, hoe toffer ik het vond worden.

Deze momenten beleef je echter niet steeds als hetzelfde personage. Het verhaal wordt namelijk verteld vanuit meerdere personen. Het merendeel speel je met Jill Valentine en Parker Luciani, maar je zult met nog een handjevol andere personages spelen. Dit zijn echter maar kleine delen van het spel, maar zijn wel belangrijk voor het verhaal.

Is 1 genoeg?
De game schotelt je dus een heerlijke ervaring voor, maar dat kan natuurlijk compleet de grond worden ingeboord, als de controls niet werken. Werkt het geheel wel met maar 1 analoge stick? Gelukkig hoef je daar niet bang voor te zijn. De game werkt prima met maar 1 analoge stick. De camera blijft te allen tijde achter je personage dus je hebt maar 1 analoge stick nodig om te bewegen. Je moet alleen de linker schouderknop indrukken om te strafen. En zoals elke Resident Evil-game doet, kan je ook in Revelations niet lopen als je aan het schieten bent.

Ik kwam echter op sommige momenten, waar het er hectisch aan toe ging, een beetje in de knoop met mijn vingers. Dit gebeurde namelijk als ik snel wou herladen of een ander geweer wou kiezen en ook nog eens het type granaat wou veranderen, omdat er een aantal monsters mij een kopje kleiner wilden maken.



Variatie
Het verhaal speelt zich dus voor het meeste deel van de game af op een groot schip en ik was een beetje bang dat dit zou gaan leiden naar eentonige en grauwe omgevingen. Hiervan is echter geen sprake. Ja, het merendeel is natuurlijk grauw, maar het grote cruiseschip heeft ook vele verschillende zalen, zoals een klein casino, een danszaal, een lux gedecoreerde eetzaal en noem maar op. Deze zijn ook erg mooi vormgegeven en zorgen ook nog eens voor erg mooie plaatjes.

Resident Evil: Revelations weet sowieso op grafisch vlak goed te scoren. De hoofdpersonages zien er fantastisch uit en zijn zeer gedetailleerd. De verschillende monsters hebben echter niet altijd dezelfde oog voor detail meegekregen, maar zien er desondanks niet minder uit. Resident Evil: Revelations is simpelweg grafisch het mooiste spel op de Nintendo 3DS en het 3D-effect brengt de omgevingen nog meer tot leven.

Alleen in het donker
Niet alleen grafisch weet Resident Evil: Revelations te scoren, maar ook de audio zorgt ervoor dat de game nog meer sfeer krijgt. Je krijgt dan ook spannende muziek te horen, om het geheel nog benauwender te maken. Het is dan ook eigenlijk verplicht om de game met een degelijk koptelefoon te spelen. Zo wordt je nog meer betrokken bij het spel. Doe dan ook nog eens het licht uit en speel het spel in het donker en dan heb je het meest ideale omstandigheden om de game te spelen.

Extra
Tijdens het spelen van Resident Evil zal je ook extra’s vrijspelen. Om dit te doen moet je aan bepaalde voorwaarden voldoen, bijvoorbeeld een x aantal keer een vijand ontwijken. Hierdoor kan je bijvoorbeeld nieuwe kostuums vrijspelen, maar ook een extra game-modus. In deze modus kan je samen met een vriend of vriendin een bepaald stuk van de singleplayer-campagne spelen. Dit kan zowel ad hoc als online en is een leuk extraatje na de 8 à 10 uur van de singleplayer-campagne.