WarioWare Smooth Moves
Review | 27 februari 2007 - Vier jaar geleden begon Wario Ware zijn gekte los te laten op de Gameboy Advance, om vervolgens zijn weg in te slaan naar de Gamecube. Na ook zijn gezicht te laten zien op de Nintendo DS zien we twee jaar later Wario weer terug op de Nintendo Wii. Toen ik erachter kwam dat ik in vijf seconden op meer dan 200 verschillende manieren kon slaan, zwaaien en dansen, was het voor mij vrij duidelijk. Wanneer je rent wordt je moe, wanneer je opdrukt wordt je óók moe, zo wordt je ook moe wanneer je moet springen. Dit allemaal komt neer op één conclusie, Wario is drukker dan ooit tevoren. Wario Ware Smooth Moves is door Nintendo gebombardeerd tot de ultieme partygame, ik heb me voorgenomen om me hierbij aan te sluiten. Want laten we eerlijk zijn, welk spel haalt nou zoveel uit de innovatie van de Wii als Wario Ware Smooth Moves?
Er zijn zoveel redenen waarom een spel bijzonder zou kunnen zijn. Het echter kunnen verwoorden is een heel ander verhaal, zo ook bij het schrijven van deze review. Waar begin je met uitleggen? Is het misschien de gameplay die het erom doet of sleept de muziek je mee in het spel? Wat maakt deze game nou zó apart? Gewoon beginnen met spelen is de enigste manier om een review te schrijven over Wario Ware Smooth Moves, zonder het onnodig te aanbidden.
Luiheid, vraatzucht en Wario
Goed, laten we bij het begin beginnen. Als je geen zin hebt om een artikel te schrijven dan ga je toch gewoon rustig eten, logisch toch? Zo dacht Wario er ook over, toen hij nog even geen zin had om zijn artikel te schrijven. Dan maar even de tijd doden met een paar snacks, die echter niet lang in zijn bezit blijven. Een klein geel wezentje dat me toch een beetje deed denken aan de Snorkels, doet dienst als mini dief en steelt zijn eten. Wario, gulzig dat hij is gaat er natuurlijk gelijk achterna wat hem brengt bij een oude tempel. Rustig de Snorkel achterna gelopen vind Wario plots de Form Baton die angstaanjagend veel lijkt op de Wiimote die ik in mijn handen heb. Stiekem probeer ik al wat heen en weer te zwaaien met de Wiimote maar tevergeefs, Wario claimt de Form Baton wat een val blijkt te zijn. Een groot rotsblok heeft het gemunt op onze gierige dikneus, die op zijn beurt het hazenpad kiest wat me bij de eerste reeks minigames bracht.
Knotsgek en gierig dat hij is, heeft ook Wario zijn momenten. Het delen van de Form Baton met de inwoners van Diamond City is namelijk niet iets wat je zou verwachten. Hoewel ieder zijn eigen leventje leidt hebben ze allemaal interesse voor de Form Baton die Wario gevonden heeft in de rare tempel. Na een reeks minigame van een personage uitgespeeld te hebben kun je andere personages vrijspelen. Zo kwam ik oude bekende zoals Mona, 9-Volt, Jimmy-T en het duo Kat & Ana weer tegen, elk met hun eigen reeks minigames in verschillende omgevingen. Deze figuren zijn bekend uit de vorige Wario Ware delen namelijk, Wario Ware: Megaparty van de Gamecube, Wario Ware: Twisted van de Gameboy Advance en Wario Ware: Touched! Van de Nintendo DS. Als inwoners van Diamond City maken ze samen met Wario, ook deze keer deel uit van de game.
Het moet niet gekker worden
Toen ik Wario Ware Smooth Moves aanzette begon de gekte al, zwaaide toevallig even heen en weer met mijn Wiimote in het startscherm en er gebeurde van alles. Dan neem ik met een grote smile toch de moeite om op Wario’s grote neus te drukken, vervolgens zorgt hij opnieuw voor een nog grotere smile op mijn gezicht. Met deze glimlach begon ik dus aan de gekte van Wario Ware Smooth Moves, een bekende gedachte voor de spelers van de vorige delen.
Dan wordt het hoog tijd voor wat Wario Ware Smooth Moves nou zo uniek maakt, dan mag je drie keer raden waar ik het over heb. De minigames zijn zeer uniek en zal je niet aantreffen in andere Party games. Daarom noem ik ze voor het gemak maar Wario Ware games. Je ziet enkel één woord of korte zin, waarmee je binnen vijf seconden erachter moet komen wat er van je verwacht wordt. Niet alleen moet je er dan ook achter komen, het klaren van de minigame is ook een eis. De minigames blijven non stop door gaan zonder pauze, afgezien het kleine moment waar je instructies verschijnen. Niet alleen komen ze steeds sneller te voorschijn, ook worden de minigames steeds moeilijker. Zo zorgt de ene minigame ervoor dat je de nodige concentratie nodig hebt, de ander bezorgt je weer de nodige inspanning. Hierbij kun je denken aan het doorzagen van een boomstronk of het openen van een kluis. Een reeks minigames sluit je af met een boss stage, waarin er een lange minigame wordt gespeeld. Hierbij kun je denken aan autorijden waarbij je moet zorgen dat je geen apen of koeien omverrijdt, het opstapelen van blokken die je niet mag laten vallen of een dansje moet uitvoeren. Na het afsluiten van deze stage krijg je een pose-card waarop een mannetje staat geposeerd, leuk om het mannetje na te doen maar daarna wil je toch echt verder met de gekte.
Op een gegeven moment dacht zelfs ik dat het gewoon niet gekker kon, dan zie je vijf seconden later toch weer een vliegende Link naar een platform zweven. De klassiekers van alle voorgaande platformen laten zich namelijk ook zien in Wario Ware Smooth Moves. Een hengelende inwoner van Animal Crossing, een rollende Morph Ball en zelfs een trip met de schepen van Starwing ontkomen niet aan Wario Ware Smooth Moves. Naarmate ik vorderde in Wario Ware Smooth Moves kwam ik achter de belangrijkste regel, bij het spelen van de game moet je verstand werkelijk op nul staan. Niet nadenken over wat je ziet en geen vragen stellen maar gewoon doen wat je moet doen.
