The Legend of Zelda: The Twilight Princess

Review | 26 januari 2007 - Op het moment dat je een review gaat schrijven heb je al enig idee wat je gaat vertellen, althans zo werkt het bij mij. Ook heb ik al een goed idee wat voor cijfer de game gaat krijgen. Toch werkt het bij The Legend of Zelda: The Twilight Princess heel anders. Moet ik bijvoorbeeld veel over het verhaal vertellen? De game is van enorme proporties en staat garant voor uren speelplezier. Daarnaast wil ik ook niet te veel verklappen. Hoe kan ik de game op een redelijke manier beschrijven zonder dat ik The Legend of Zelda: The Twilight Princess tot het absurde de hemel in ga prijzen. Dat is natuurlijk wel leuk maar ik wil de review wel geloofwaardig houden. Ik heb me in ieder geval wel voorgenomen in tegenstelling tot Nintendo de lat niet al te hoog te leggen. Voor diegene die zitten te wachten op een review van formaat kunnen beter doorgaan naar de beoordeling. Want laten we eerlijk zijn, wat kan ik in hemelsnaam vertellen over een game die zo goed is en die vele mensen hebben gebombardeerd tot de nr.1

Wat is die lat hoog!
De lat hoog leggen, ik heb het al eerder genoemd. Nintendo heeft met the Legend of Zelda: The Twilight Princess de lat behoorlijk hoog gelegd. Kunnen zij deze game nog overtreffen? Kunnen zij met een andere Zelda titel het zelfde niveau halen of zijn alle games in de toekomst ondergeschikt aan deze laatste Zelda titel? Mijn gevoel zegt inderdaad dat deze game niet te overtreffen is maar mijn verstand spreekt dat gelukkig weer tegen. Heleboel gamers hadden dit ook met The Ocarina of Time, voor velen was (en in sommige gevallen, is) deze game niet te overtreffen. Nintendo heeft met The Twilight Princess toch een poging gedaan. Wat mij betreft: poging geslaagd!!!

Belevenis
Wat maakt de game zo bijzonder? Dit is zo’n vraag waarom het zo lastig is om met deze review te beginnen. Ik bedoel maar, waar moet ik beginnen? Er zijn zoveel redenen die de game voor mij zo bijzonder maken. Zijn het de graphics, is het de besturing? Dat zit wel goed maar er zijn zoveel andere games met nog betere graphics en een nog leukere besturing. Het gaat om de totale belevenis. The Legend Of Zelda: The Twilight Princess gooit je vanaf de eerste minuut in een avontuur wat zijn weerga niet kent. Ik vergelijk het een beetje met het lezen van een goed boek. Een goed boek die je vanaf pagina 1 bij je strot grijpt en niet meer los laat. Na de laatste pagina slaak je een diepe enigszins betreurde zucht en maalt het verhaal nog dagen in je hoofd rond.

Lelijke zwijnen met nog lelijkere berijders
Dan wordt het hoog tijd voor de verplichte nummertjes en juist deze onderdelen wil ik kort houden, laat ik beginnen met het verhaal. Als gamer kruip je in de huid van, jullie raden het al, Link. Deze heldhaftige boerenjongen werkt als ruiter op een boerderij en in zijn vrije tijd krijgt hij een cursus zwaard vechten. Op een mooie dag, want in Hyrule schijnt overdag altijd de zon, worden de kinderen van het dorp ontvoerd door lelijke trollen op uit de kluit gegroeide zwijnen. Was het de aanblik van deze lelijke zwijnen of de nog lelijkere berijders daarvan die Link flauw lieten vallen of was het toch die ferme klap op zijn kop? Hoe dan ook bij het ontwaken besluit Link de jacht te openen en de kinderen te redden. Hij komt terecht bij een soort van muur gemaakt van een donker krachtveld en wordt bij zijn kladden gegrepen. Daar begint het avontuur, daar moet jij het geheim achter the Twilight Realm ontdekken. Voor jullie de rest van het verhaal zelf maar gaan beleven voor zover jullie dat nog niet gedaan hebben. Ik ga niks verklappen.