GoldenEye 007

Review | 17 november 2010 - Nostalgie kan een bitch zijn, helemaal wanneer je terugkijkt naar oudere consoles. Eén generatie terug kijken kan nog wel, maar zodra je de teruggaat naar het PlayStation-tijdperk of het Nintendo 64-tijdperk blijken er ineens heel veel games genadeloos door de mand te vallen. Games waarvan je eerder dacht: ‘Ze zijn nog steeds geweldig’. Dat komt over het algemeen door ontwikkelen nadat die game is uitgekomen.

GoldenEye op de Nintendo 64 is een dergelijke game die ik nog steeds graag speel. Tegen vrienden of gewoon even de missie in de Facility nog een keer doorlopen. Alles aan de game neemt me mee terug naar mijn jonge jaren. GoldenEye laat mij echter ook geloven dat shooters zich maar weinig ontwikkelen. Voor mijn gevoel is Call of Duty: Black Ops een game die niet heel veel verschilt van deze N64-klassieker als strikt gekeken wordt naar de basis gameplay. Shooters evolueren zich heel erg langzaam.

Scepsis
Groot was dan ook mijn scepsis toen Activision vertelde dat men bezig was met het maken van een GoldenEye voor de Nintendo Wii. De game heet nu GoldenEye 007 en moet uiteraard inspelen op iedereen die een Wii heeft en ook nog vroeger de game op de N64 heeft gespeeld. Een dappere keuze om de strijd aan te gaan met een klassieker. De beslissing leidde dan ook tot hoongelach voor Activision. Het bedrijf kreeg, geheel in lijn met het nog verse IW-debacle, het verwijt een geldwolf te zijn die de Wii als een snel cash-in dingetje zag. Immers wanneer heeft Activision voor het laatst iets exclusiefs gemaakt, wat ook nog eens niet HD was? Juist, lang geleden.

De eerste trailers en screenshots maakten dit beeld niet veel beter. De game zag er werkelijk verschrikkelijk uit en de gezichten leken vreemd. Het gelach werd harder en harder om de game heen, totdat er ineens berichten van de ontwikkelaar naar buiten kwamen. Nintendo zou namelijk helpen bij het perfectioneren van de game. De spellengigant heeft zich dus bemoeit met een game vol geweld. De wereld werd wat stiller.



Storm
Die stilte blijkt er inderdaad één voor de spreekwoordelijke storm te zijn. GoldenEye 007 voor de Wii is inmiddels uit en de eerste indrukken en beelden kunnen direct vergeten worden. Wat Activision en hun team precies hebben gedaan, weet ik niet, maar ergens is er iets gruwelijk goed gegaan. De nieuwe incarnatie van GoldenEye is op de Wii geland en het heeft impact op mij gehad. De game is ten eerste al geen 1-op-1 kopie van het origineel. Werkelijk alles is opnieuw ontworpen (en meer in lijn met de film) en oude designs zijn overboord gegooid en er zijn moderne snufjes toegevoegd, bijvoorbeeld een smartphone. De grootste verandering is misschien wel Bonds uiterlijk zelf. Je speelt tegenwoordig met Daniel Craig en dat laat de game je zien ook. Ook de voice-acting is een vermelding waard. Die is bij Bond en M nog wel aardig, maar bij sommige andere personages in het verhaal ronduit matig (met name het overdreven Amerikaanse accent van een NPC bleef lang hangen).

Voor elke missie draai je namelijk op exact dezelfde manier Bond in. Ik weet niet waarom, maar dat irriteerde mij. Dan begint het festijn dat zich GoldenEye 007 mag noemen. Het eerste level voelt gelijk al aan als een ode aan het origineel. Heel toepasselijk speel je weer op de dam en begin je met een toren waar een sniper op staat. Dat is eigenlijk de enige overeenkomst die de game heeft en dan gaat het design lekker zijn eigen gang. Een eigen gang die bol staat van de vijanden en de explosies.