Might & Magic: Clash of Heroes

Review | 23 januari 2010 - Role Playing Games zijn titels die toch de nodige aandacht vragen van de speler. Het heeft vaak een meeslepend verhaal waardoor je er in de meeste gevallen helemaal in wordt gezogen. Toch kunnen deze titels op de lange termijn wat gaan vervelen omdat je toch constant dezelfde gevechten moet uitvoeren. Might & Magic: Clash of Heroes is ook zo'n RPG met een groot verhaal maar heeft de juiste elementen in zich om je nog langer aan zich te binden. Mits je van puzzels houdt natuurlijk.

Might & Magic: Clash of Heroes speelt zich af in Ashan. Deze wereld is verdeeld in vijf verschillende rijken die ooit harmonieus met elkaar omgingen. Na het starten van de campaign mode krijg je een korte geschiedenis te zien waarin wordt verteld dat de parallelle wereld; Sheogh – wat gezien kan worden als de gevangenis voor demonen – samen komt met Ashan. Deze samenkomst word veroorzaakt door verschillende Lunar Eclipsen – Blood Moons genaamd – die de “gevangenis muren” van Sheogh drastisch wist te verzwakken. Hierdoor konden de Demonen ontsnappen en de wereld van Ashan overhoop gooien.

Zoals in veel RPG's heeft ook Clash of Heroes een speciaal item waarmee alle gebeurtenissen naar de hand van de drager van dit item kunnen worden gezet. Dit item – de Demon Blade - kon er voor zorgen dat alle Demonen jou gehoorzaamde. Het zwaard viel helaas in de handen van de Demon Lord en zaaide niets meer dan dood en verderf. De geschiedenis verteld echter dat de Demon Blade in veilige handen terecht kwam en goed was opgeborgen en verzegeld. Zoals je misschien wel kunt raden is dit zwaard toch gestolen en aan jou de grote taak om deze weer terug te halen.

Clash of Heroes mag dan een heuse RPG wezen, toch weet het zich goed te onderscheiden van de andere titels in dit genre. Zo kun je bijvoorbeeld niet vrij rondlopen en de gevechten hebben meer weg van een puzzel game. Zodra je aan de campaign begint maak je kennis met de elven en al snel zie je dat de omgeving is bedekt met een aantal cirkels. Deze cirkels markeren de wegen die jij moet afleggen. Om jouw personage voort te bewegen dien je op 1 van deze cirkels te klikken. Je hebt dus geen immense vrijheid maar ben je slecht beperkt tot deze cirkels. Door deze manier van bewegen is de gehele game goed te besturen met alleen de stylus tussen je vingers. Je kunt er ook voor kiezen om de de stylus in zijn houder te laten en de game met de knoppen te besturen, de keuze is geheel aan jou. Als ik voor mijzelf mag spreken vind ik de besturing met de stylus het beste werken, aangezien je hiermee alles prima kunt besturen en de volledige functionaliteit van het touchscreen benut.

Zoals hierboven al is genoemd is de game een kruising tussen een Role Playing Game en een heuse puzzel game. Het puzzel element vind je terug in de units. De verschillende eenheden zijn gehuld in de kleuren blauw, geel, paars, wit, rood, grijs en groen en het zal je vast niet verbazen dat deze kleuren niet zomaar aan de game zijn toegevoegd. Aan het begin van ieder gevecht worden de eenheden willekeurig over het speelveld verspreid. Op het bovenste scherm zijn de vijandelijke units te zien en op het touchscreen staan jouw manschappen. Standaard krijg je drie zetten tot je beschikking waarmee je jouw units over het speelveld kunt verdelen. Heb je drie zetten gedaan dan gaat de speelbeurt over naar de tegenpartij. Het puzzel element zit hem in het combineren van de hierboven genoemde kleuren. Zodra je drie van dezelfde kleuren achter elkaar weet te zetten dan zal er een aanvalshouding gevormd worden.

Heb je deze handeling gedaan dan zal er een cijfer bij de desbetreffende units verschijnen die aangeeft hoeveel speelbeurten je moet wachten voordat deze zullen gaan aanvallen. Dit cijfer wordt bepaald aan de hand van de unit zelf. Zo zijn er units die na twee of drie beurten de aanval inzetten maar voor sommige moet je wel vier tot acht beurten wachten. De eenheden zijn weer verdeeld in drie groepen. Zo beschik je altijd over drie kern eenheden en kun je de rest van je manschappen aanvullen met drie verschillende elite eenheden en twee kampioen eenheden.



Niet alleen de aanvallen worden bepaald door de drie kleuren. Ook je verdediging moet je op deze manier neerzetten. Op het moment dat je drie of meer units naast elkaar weet te zetten zal er een muur worden gecreëerd. Deze muur wordt voor jouw eenheden geplaatst om zo voldoende bescherming te bieden. Het puzzel genre is in Clash of Heroes dus goed vertegenwoordigd. Hierdoor zijn er een aantal quests die net een iets andere aanpak nodig hebben dan de standaard gevechten. Zo zul je bijvoorbeeld jouw units moeten positioneren om twee sloten te raken waarmee je een deur kunt openen, een kleuren code te kraken of een bepaalde vijandelijke unit moeten aanvallen om zo weer verder te kunnen in het verhaal. Zo blijven de gevechten toch altijd weer uitdagend en houden je goed bij de les. Iedere verkeerde zet kan namelijk fataal zijn.

Ashan bestaat – zoals eerder genoemd – uit vijf verschillende werelddelen en dus ook uit vijf verschillende reiken. Om kennis te maken met deze reiken zul je in de huid moeten kruipen van de vijf helden die ieder afkomstig zijn uit een ander werelddeel. Dit is leuk bedacht maar het komt wat minder goed uit de verf. Heb je met de elven net een sterk leger opgebouwd en is je held gestegen naar level vijf, kom je de held van het Griffin Empire tegen waarna je met zijn leger aan de slag mag gaan. Tot zover geen problemen, ware het niet dat zijn leger minder sterk is en zijn eigen vorderingen niet hoger zijn dan level drie. Nu passen jouw tegenstanders zich op dat moment ook aan jou aan maar je neemt hierdoor wel een flinke stap terug.

Het mag duidelijk zijn dat Might & Magic: Clash of Heroes een uitstekende RPG is geworden met genoeg uitdaging. Deze uitdaging zit hem dan vooral in de puzzel elementen die aan deze titel zijn toegevoegd. Het geeft een andere draai aan de standaard Role Playing Games waardoor je Clash of Heroes toch wat vaker in je Nintendo DS zal gaan stoppen.