Tales of Symphonia: Dawn of the New World

Review | 4 december 2009 - Het is 19 november 2004. De dag dat Tales of Symphonia voor het eerst in de winkelrekken te vinden was. Met mijn liefde voor de Role Playing Games belande deze game al snel in mijn GameCube. Het duurde even voordat ik de charme van deze game inzag maar tijdens een twee weken lange vakantie was ik verkocht. Het verhaal van Tales of Symphonia was ijzersterk en het speelde nog lekker ook. Aan het einde van deze twee weken zag ik het credits scherm voorbij komen van deze double disc RPG. Tales of Symphonia heeft mijn hart gestolen en tot op de dag van vandaag speel ik de game nog steeds. Mijn vreugde was dan ook groot toen de sequel werd aangekondigd en deze op de release dag op mijn deurmat viel. Weet Tales of Symphonia: Dawn of the New World mij ook deze keer weer te raken?

Ga verder waar deel 1 ophield
Dawn of the New World gaat verder waar Tales of Symphonia ophield. Om precies te zijn speelt het zich twee jaar later af na de gebeurtenissen van deel 1. De twee werelden Sylvarant en Tethe'alla zijn weer samen gevoegd dankzij de Chosen of Regeneration, en alles zou weer moeten zijn zoals het hoort. Maar niets is minder waar. De natuurlijke elementen zijn compleet overhoop geraakt waardoor er vreemde dingen gebeuren met de natuur. Plaatsen waar voorheen mooie meren te vinden waren zijn helemaal opgedroogd. Woestijnen zijn bedekt met sneeuw en de wind waait sterker dan ooit te voren. Niet alleen de natuur is verstoord maar ook de monsters en sommige belangrijke personages zijn zichzelf niet meer. Wat of wie hier verantwoordelijk voor is zal ik je niet meegeven aangezien ik dan voor de nodige spoilers kan gaan zorgen.

Herleef de kracht van de GameCube
Dawn of the New World ziet eruit alsof hij zo vanaf de GameCube wordt afgespeeld. Dit kan voor de nieuwkomers in de serie een groot minpunt zijn aangezien het er niet bijzonder mooi uitziet. Alles is gehuld in een cell-shaded jasje – wat goed past bij de sfeer van de game – alleen de animaties zijn wat houterig. Hier moet je echter doorheen prikken want qua gameplay zit het wel goed met deze game.

Ken de geschiedenis
Zodra je aan de game begint krijg je meteen het oude vertrouwde gevoel van deel 1 weer terug. Alles aan deze game ademt de sfeer van het eerste deel uit wat voor sommige een tweede minpunt kan zijn. Het is namelijk wel handig als je bekend bent met het voorgaande verhaal om Dawn of the New World goed te kunnen begrijpen. In de game komen veel verwijzingen naar dit deel voor waardoor je sommige details niet zult snappen. Voor deze groep mensen is deze titel niet aan te raden.

Vernieuwingen
Het eerste wat opvalt is dat je je niet vrij meer kunt bewegen zodra je de overworld instapt – de grote landkaart-achtige omgeving. Hier heb je de keuze uit de verschillende steden en dorpjes die in een menu staan weergegeven. Kies uit een van deze locaties en je personage zal hierheen lopen. Je komt hier niet in gevecht met monsters waardoor je ook niet in level kunt stijgen – iets wat in een RPG toch noodzakelijk is. Dit levelen zul je dus moeten doen in gebieden die grenzen aan een dungeon of in de dungeon zelf. Ook is het mogelijk om quests aan te nemen via de katten van de Katz Guild. Hierdoor krijg je ook de nodige experience en leuke items zoals nieuwe wapens en armor.



Vang je tegenstanders
De gevechten zijn ook op de schop gegaan. Een groot nieuw element aan deze gevechten is het verzamelen en trainen van monsters. Tijdens de gevechten met wilde beesten zie je links onder een overzicht met verschillende kleuren. Zijn deze kleuren allemaal gelijk dan krijg je aan het einde van het gevecht de kans om een van deze monsters te vangen. Is het je gelukt om er een te vangen – een pact te sluiten – dan zal deze met jou mee vechten in je party. Door monsters zij aan zij te laten vechten met monsters van hetzelfde element – water, vuur, darkness etc. – dan zullen deze sterker worden. Om deze wezen nog sterker te laten worden kun je ze voeren door verschillende gerechten voor ze te bereiden. Hierdoor zullen ze – als ze een bepaald level hebben bereikt – evolueren zoals we dat kennen uit de Pokemon reeks. Het is allemaal leuk bedacht maar wat deze monsters eigenlijk doen is het vervangen van de party members die we kennen uit traditionele RPG's.

Te veel...
Net als in het origineel wordt het verhaal verteld door middel van cut-scenes. Deze zijn soms van groot belang maar over het algemeen zijn ze wat overbodig. Niet alleen de belangrijke gebeurtenissen worden bijgestaan door deze filmpjes maar ook de dialogen tussen de personages die niet veel bijdragen aan het verhaal. Hierdoor ben je veel tijd kwijt aan het aanhoren van deze gesprekken dan dat je daadwerkelijk verder komt in het verhaal.

Het is toch wel jammer dat Namco Bandai niet meer tijd heeft gestoken in Dawn of the New World. Het lijkt een regelrechte kopie te zijn van het origineel met hier en daar wat nieuwe elementen. Deze elementen zijn leuk bedacht maar als deze er niet in hadden gezeten werden ze ook niet gemist. Grafisch is het niet hoogstaand en heel soms zelfs slecht te noemen. In de tijd van de GameCube werden deze graphics nog voor lief genomen, maar vandaag de dag mag je wel wat meer verwachten. Zelfs van de Nintendo Wii.