The Conduit

Review | 29 juli 2009 - In de nabije toekomst wordt Washington, D.C. geteisterd door vreemde gebeurtenissen. John Adams – de leider van de geheime organisatie die The Trust heet – realiseert zich dat Washington, D.C. wordt aangevallen. Hij zet geheim agent Michael Ford op de zaak die alles tot op de bodem moet gaan uitzoeken. Wie zit er achter deze aanvallen op Washington, D.C. en hoe zijn ze te stoppen? Een verhaal vol met buitenaardse praktijken en een handje vol terroristen. Zal het Michael lukken om deze zaak op te lossen? Als je het verhaal zo vertelt dan klinkt het allemaal erg spannend. Is The Conduit echt zo spannend als het verhaal je doet vermoeden?

Aliens bestaan echt
Het mag hierboven misschien wat spannender verteld zijn maar het gegeven blijft dat het verhaal van The Conduit niet heel erg origineel te noemen is. Er zijn maar weinig onderdelen in de game die we nog nooit eerder in een shooter hebben gezien. Om maar meteen met de deur in huis te vallen en de droom van vele Nintendo Wii bezitters uit elkaar te laten barsten; The Conduit is niets meer dan een matige shooter. Het spel heeft deze titel te danken aan de singleplayer. Tijdens het spelen hiervan zal je het moeten opnemen tegen gevaarlijke terroristen en hordes aliens. Deze aliens - The Drudge - werken samen met de terroristen en staan onderleiding van een voormalig wetenschapper van The Trust genaamd; Prometheus. Prometheus heeft een geavanceerd stuk techniek gestolen van The Trust en spant samen met The Drudge. Samen zijn zij verantwoordelijk voor de aanvallen in Washington D.C.

Richten!…Vuur!
The Drudge komen het slagveld op door middel van portalen die Conduits worden genoemd. Om de verschillende aanvallen van deze wezens te dwarsbomen dien je deze Conduits te vernietigen. Zodra je één van deze doorgangen hebt vernietigd kun je naar het volgende gedeelte van de minimap. Tot zover nog niets aan de hand. Net als in andere shooters bevat The Conduit veel verschillende wapens. Deze wapens zijn onderverdeeld in vier verschillende groepen; Conventional Weaponry, Trust Weaponry, Drudge Weaponry en Grenades. In deze categorieën vind je wapens zoals de alom bekende shotgun, rocketlauncher, een warp pistol en flash granades. In totaal kent The Conduit vijftien verschillende wapen waarvan sommige een secundaire functie bevatten. Mede dankzij deze secundaire functies heb je genoeg gereedschap om de vijand mee te kunnen bewerken.

In de meeste schooters is het neerschieten van jouw tegenstanders een uitstekende manier om je frustraties in kwijt te kunnen. Wil je ermee spelen door hem vanaf zijn benen te verzwakken of met een goedgemikte headshot in één keer neermaaien. De keuze is geheel aan jou. Dit is echter niet het geval met The Conduit. Het maakt in deze game namelijk niet uit hoe je de tegenstander raakt en op welke plek. Met het hoofd niet meegerekend kun je de vijand – door gebruik te maken van een simpel handpistool - met twee schoten omleggen ongeacht de plaats van inslag. Zodra je tweemaal goed op het lichaam hebt geschoten weet je zeker dat jij als winnaar uit de bus zal komen. Of dit nou in zijn enkels is of in zijn borst maakt echter niet veel uit. Hierdoor voelt het schieten in de singleplayer mode een beetje nep aan.

Grafisch valt het tegen
Als dit nog niet genoeg is zijn de levels waar je je in begeeft ook niet echt om over naar huis te schrijven. Wat je ziet is mooi in elkaar gezet maar dit kom je dan ook in de gehele game tegen. Iedere nieuwe gang waar jij als agent Ford doorheen loopt ziet er hetzelfde uit als de gangen waar je al eerder bent geweest. De variatie in het level design is ver te zoeken. Helaas trekt deze negatieve lijn ook door in de karakters. De outfits lijken op elkaar evenals de gezichten en de alien lichamen. Het is alsof het gehele spel uit tweelingen bestaat. De A.I is waardeloos waardoor er weinig tot geen uitdaging in de vijanden te vinden is. Tel dit op bij de eentonige gangenstelsels en je krijgt een matige shooter. Is alles wat The Conduit te bieden heeft dan aan de matige kant? Nee, gelukkig kent het spel ook de nodige pluspunten.

Hierbij moet je denken aan de besturing. De Wii Remote fungeert als jouw geweer waarmee je met subtiele bewegingen de tegenstanders in het vizier kunt nemen om ze vervolgens neer te schieten. Druk je op de D-pad dan zal je jouw scope gebruiken en met de Nunchuck beweeg je over het slagveld. Het vergt de nodige oefeningen maar na een aantal minuten spelen voelt de besturing prima aan.



The All Seeing Eye
Een belangrijk element in The Conduit is The All Seeing Eye oftewel de ASE. Met dit stukje techniek kun je onzichtbare items van de Drudge zichtbaar maken of volledige controle krijgen over menselijke technologie. Zodra de ASE gebruikt kan worden verschijnt er een icoon rechtsonder in beeld waarna je naar het desbetreffende item moet gaan zoeken. De ASE is een leuke toevoeging maar ook deze weet niet lang te boeien. De opdrachten die je met dit apparaat moet uitvoeren zijn altijd hetzelfde en voelen wederom eentonig aan.

Lang leve de multiplayer!
The Conduit is niet alleen voorzien van een singleplayer mode maar is ook gezegend met een online multiplayer mode. Vergeet in deze mode alle minpunten van de singleplayer want online komt The Conduit goed tot zijn recht. Dit komt mede doordat de online tegenstanders wel nadenken bij elke stap die ze nemen wat de game eindelijk uitdagend weet te maken. Na het zoeken van jouw tegenstanders kun je aan de slag gaan in drie verschillende speelmodi; Free-For-All, Team Reaper en Team Objectives. Deze categorieën zijn weer onderverdeeld in verschillende secties waaronder Quick Match, Marathon, Last Man Standing en Bounty Hunter. Wat deze modi nog leuker maakt is dat je jouw vijanden ook verbaal te lijf kunt gaan door middel van het Wii Speak accessoire. Dankzij de besturing en de uitgebreide online multiplayer is The Conduit een zeer vermakelijke shooter geworden die een standaard heeft gezet voor toekomstige Nintendo Wii titels uit dit genre.