Art Style: CODE

Review | 28 juli 2009 - Jullie zullen je inmiddels wel afvragen of ik inmiddels niet genoeg heb van al die puzzelgames voor de Nintendo DSi, en of ik niet eens wat anders wil doen. Maar toch blijft het een feit dat als een game goed is, je er ook met volle teugen van kunt genieten. Tot nu toe hebben de meeste Art Style games, die uitkwamen op het DSiWare kanaal, mij nog erg weten te vermaken. Maar weet Art Style: CODE mij nog wel te bekoren? Of ben ik inmiddels uitgepuzzeld met de Nintendo DSi en hebben gamers geen behoefte aan (nog) een nieuwe puzzelgame? Ik nam deze game, net als de andere Art Style games, even onder de loep.

Alweer een puzzelspel?
Je hoort het goed, het is alweer de zoveelste keer dat de DSiWare een nieuwe puzzelgame mag verwelkomen. Maar dit is per definitie niks verkeerds, ik heb mij immers erg weten te vermaken met bijvoorbeeld Art Style: PiCOPiCT. Wat weet CODE nu precies te bereiken wat de andere delen niet doen? Ten eerste houd je de DSi als een boek vast, net als bij Brain Training. Dit is voor de doorgewinterde speler niets nieuws, maar voor de nieuwe speler is het wel een leukigheidje. Daarnaast heeft CODE ook een heel apart stijltje, maar daarover later in deze review. In Art Style: CODE draait alles om het getal 10. Vanuit het bovenste scherm schuiven er telkens getallen naar het onderste scherm. Aan jou als speler de taak om rijtjes van getallen te maken die samen 10 vormen. Bijvoorbeeld twee keer een 5, vijf keer een 2 of ingewikkeldere combinaties zoals bijvoorbeeld een 5, twee 2’en en een 1. Zolang er maar niet teveel getallen op beide schermen komen, heb je geen kans op een game over. Het is een erg simpel spelconcept en het zou ook snel saai kunnen worden.

Zoveel keuzes
Gelukkig zijn er wel maar liefst vier modi waar je jezelf mee kunt bezighouden in Art Style: CODE. Je hebt ten eerste de challenge mode en hier krijg je negen stages om te voltooien. In elke stage komt er een getal bij dus de laatste stage is aanzienlijk pittiger dan de voorganger. Naast deze korte maar krachtige challenge mode heb je ook de puzzle mode en ook hier is alles opgedeeld in stages. Je krijgt een aantal getallen en deze moet je allemaal met zo weinig mogelijk zetten kwijt zien te raken. Tijd en het aantal zetten is van groot belang voor de score dus je bent wel een tijdje bezig om een high score te behalen. Ook hier zijn er negen stages en bij elke stage komt er een nieuw getal bij. De Endless Mode is in principe gewoon een kwestie van doorpuzzelen tot je game over bent. Het gaat hier dus uitsluitend om de high score die je na die tijd ontvangt. Ook is er een heuse VS Mode aanwezig in Art Style: CODE en hierin kun je samen met DS download play met z’n tweeën puzzelen om te kijken wie de beste is. Het is niet van groot belang, maar desondanks een zeer welkome toevoeging. De modi waar je het meeste plezier mee zult beleven is definitief de Challenge Mode en de Puzzle Mode. De Endless Mode is eigenlijk vaste prik voor een Art Style game en ook CODE is geen uitzondering. Het is niet veel bijzonders maar weet de algemene gameplay wel op te krikken. En de VS Mode is erg leuk, mits je iemand weet te vinden die het spel leuk vindt en ook een DS heeft. Maar toch blijft het zo dat 4 modi voor 5 euro niet verkeerd is. Maar hoe weet Art Style: CODE op het visuele gebied te scoren?



Saai
Dat is het eerste wat bij me opkomt als ik Art Style: CODE opstart. Want ondanks dat er veel modi zijn, presteert CODE op het visuele gebied zeer slecht. De achtergrond is altijd zwart, met uitzondering van de Puzzle Mode, waarin de achtergrond wit is. De muziek is saai en soms zelfs slaapverwekkend. Daarnaast lijkt het net alsof alles zo is overgenomen uit een calculator, en dat maakt het nu niet bepaald de vrolijkste en kleurvolste game in de DSiWare. De makers hadden alles kleurvol kunnen maken met een eigen stijltje, zoals een Art Style game ook behoort te zijn. Misschien dachten ze ook dat dit ene leuk stijltje zou kunnen zijn. Maar het is gewoon een steriele en saaie mikmak waar totaal geen persoonlijkheid in zit. Ook zijn er, afgezien van de high scores, geen echte rewards voor het spelen van de game en dat is ook een gemiste kans.