Fast Food Panic

Review | 10 juli 2009 - Het bereiden van heerlijke maaltijden is voor sommige mensen hun lust en hun leven of zelfs hun werk. Als chef in een sjiek restaurant is het bijvoorbeeld van groot belang om alle ingrediënten zo goed mogelijk op het bord van de klanten te krijgen. Geldt dit ook bij Fast Food Panic en weet het de chef-kok in de speler naar boven te halen?

Stress, stress en nog eens stress
In deze kook game is het de bedoeling om alleen of samen met een vriend of vriendin alle binnenkomende bestellingen zo snel mogelijk te verwerken. In de singleplayer kun je ervoor kiezen om de klanten te woord te staan of om alle bestellingen klaar te maken. Kies je ervoor om heerlijk te gaan koken dan zal je al jouw zintuigen op scherp moeten zetten. Met het woord fast in de titel hebben de ontwikkelaars niets teveel gezegd. Heb je de hamburgers nog niet omgedraaid dan vraagt de spaghetti alweer of het vuur wat lager kan. Als die drukte dan nog niet genoeg is bestelt een derde klant een heuse pizza die je vanaf de bodem moet zien klaar te maken. Je begrijpt het waarschijnlijk al, Fast Food Panic is niet geschikt voor de mensen die vatbaar zijn voor stress.

Constant hetzelfde
Het klinkt allemaal erg leuk en vermakelijk maar Fast Food Panic begint na de eerste paar levels al snel te vervelen. Je hebt het idee dat je constant hetzelfde aan het doen bent en dat doet de game niet veel goeds. Het bereiden van de gerechten voelt aan als kleine minigames. Door de Wii Remote heen en weer te zwaaien en het indrukken van bepaalde knoppencombinaties zal je de gerechten moeten klaarmaken. Hier is niets mis mee ware het niet dat er weinig variatie in zit. Ieder gerecht heeft wel een zwaai met de Remote nodig of een combinatie van de A en B knoppen. Als dat dan nog niet genoeg is krijg je per level vaak dezelfde gerechten die je klaar moet maken waardoor je op den duur geen hamburger meer kunt zien.

Efficiënt omgaan met tijd
Tijdens het bereiden van de bestellingen kun je alle energie steken in één bepaald product. Dit is goed te doen als er niet veel bestellingen zijn geplaatst. Wordt het echter te druk dan is het verstandig om uit het linkermenu de verschillende bestellingen tegelijk te verwerken. Heb je de hamburgers en de broodjes van bestelling één op de plaat gelegd dan kun je ervoor kiezen om ook de tweede bestelling te bereiden. Zo kan je het voor jezelf net zo moeilijk maken als je zelf wilt. Ben je echter te laat met het omdraaien van de burgers uit bestelling één dan moet je deze helemaal opnieuw klaar gaan maken. Het is uiteraard niet de bedoeling dat al jouw klanten boos weglopen omdat alle bestellingen mislukken. Efficiënt omgaan met de tijd is dus van groot belang.

Fast Food Panic kent naast de singleplayer ook een multiplayer mode. In deze mode zal je samen met een vriend of vriendin alle klanten moeten afhandelen. Hier komen de nodige planning skills van de spelers om de hoek kijken. De een neemt de bestellingen aan en zegt de mensen gedag. Terwijl de andere alle bestellingen klaarmaakt. Door met de Nunchuck te schudden zeg je alle klanten vriendelijk gedag en met de A knop vraag je wat ze willen eten. De bestelling zal dan worden doorgeschoven naar de tweede speler die er vervolgens mee aan de slag gaat. Met een simpele druk op de Z knop kun je wisselen tussen deze functies en elkaar uit de brand helpen als het even niet goed gaat.

Collegiaal
Het koken in Fast Food Panic is even wennen maar na het bereiden van een aantal hamburgers, pizza’s en porties spaghetti krijg je de kneepjes van het kookvak al snel onder de knie. Bovenin je scherm lopen twee meters uit zodra je de deuren van je restaurant open gooit. De ene meter geeft aan hoeveel tijd je per level krijgt en de andere meter toont jouw vooruitgang. Is de voortgangsmeter helemaal vol dan heb je het desbetreffende level met succes weten te behalen. Alsof het snel bereiden van gerechten nog niet genoeg is zal tussen het koken door jouw collega – die de klanten netjes verwelkomt – om hulp vragen. Zodra je de noodkreet hebt beantwoord met een druk op de plus knop zal er een soort minigame starten waarin je bijvoorbeeld moet helpen met het afrekenen van alle openstaande kosten van de klanten of het schoonvegen van het restaurant. Gelukkig gooien deze minigames geen roet in het eten en zal je na het afronden ervan gewoon weer verder kunnen gaan waar je gebleven was.



Succesvol in de Fast Food scene zul je nooit worden als je het koken – in de singleplayer - overlaat aan jouw collega. Zodra deze achter het fornuis plaats neemt, lopen de klanten al snel boos het restaurant uit. En om in die chaos alles weer op de rails te krijgen is een hels karwei. Je collega laten koken zet je dus al snel uit je hoofd. Het is een leuk idee maar de uitwerking hiervan is simpelweg waardeloos te noemen. Kies je er toch voor om zelf de bestellingen aan te nemen dan kom je er al gauw achter dat deze optie erg beperkt is. Het enige wat jou op dat moment te doen staat is op de klanten aflopen en op de A knop te drukken. De bestelling wordt naar de kok gestuurd die zichzelf vervolgens in het zweet werkt terwijl jij niks staat te doen. Deze optie in de singleplayer – en uiteraard ook de multiplayer - laat je hierdoor al snel links liggen.

Grafisch hoogstandje?
Fast Food Panic kent vele minpunten en ook op het gebied van grafische kwaliteit scoort de game niet hoog. De karakters zijn slecht geanimeerd en doen telkens hetzelfde. Op het fornuis zie je geen gerechten liggen en ook de cutscenes – voor zover je het cutscenes kunt noemen – zijn slecht. De bestellingen worden aangegeven met afbeeldingen en het bereidingsproces had qua art wat beter gekund. Als je alle negatieve dingen achter elkaar zet kom je al snel tot de conclusie dat Fast Food Panic neigt naar een slap aftreksel van de Nintendo Wii game Cooking Mama en totaal de plank heeft mis geslagen.