Overlord: Minions

Review | 5 juli 2009 - De Nederlandse spelontwikkelaar Triumph Studios heeft met hun Overlord de uitgever Codemasters een goede naam weten te bezorgen. Inmiddels is het tweede deel al uitgebracht en ook deze is een prima game in z’n genre. Ook komt er een heuse DS versie uit van deze franchise. Het heet Overlord: Minions en voor de ontwikkeling ervan heeft Triumph Studios de fakkel overgedragen aan de Britse ontwikkelaar Climax Studios. Hebben ze van deze game een waar juweeltje voor de DS weten te creëren of is dit slechts een duivelse onderdaan die het niet waard is om te commanderen?

Niet zo sterk als zijn mede-minions
In tegenstelling tot de andere Overlord games bestuur je dit keer niet de Overlord zelf, maar juist vier van zijn trouwste onderdanen. Deze heten Stench, Zap, Giblet en Blaze en elke onderdaan heeft zijn eigen unieke eigenschappen. Stench kan bijvoorbeeld giftige boeren laten en door giftige gaswolken lopen, Zap kan door water lopen en teamgenoten genezen, Giblet is ongelooflijk sterk en Blaze kan, zoals zijn naam al zegt, nogal goed met vuur omgaan. De minions stralen hun persoonlijkheid goed uit maar door het gebrek aan verbale communicatie komt dit niet altijd zo goed uit de verf. Het verhaal wordt uitsluitend verteld door middel van gesprekjes met niet bewegende plaatjes. Dit is niet al te interessant maar de humor, waar de Overlord franchise zo bekend om staat, maakt dit wel weer een beetje goed. Aan de andere kant is de humor niet altijd raak en door het gebrek aan geluidseffecten kun je niet echt lachen om iets wat juist grappig had moeten zijn. De humor komt in ieder geval niet zo goed naar voren als bij de andere Overlord games. En dit is jammer aangezien humor juist één van de sterke punten van Overlord zou moeten zijn. De cutscenes zijn soms zelfs zodanig saai dat je ze maar al te graag wilt skippen. Door dit soort van verhaalvertelling geef je erg weinig erom en het is dus aan de gameplay om het goed te maken.

Mislukte controls
Jammer genoeg weet ook de gameplay van Overlord: Minions absoluut niet te overtuigen. Aanvankelijk klinkt de formule aannemelijk goed. Je bestuurt de Minions à la Zelda: Phantom Hourglass en geeft ze taken om uit te voeren. Dit doe je door middel van het touchscreen en de andere knoppen komen niet aan bod in de game zelf. Dit klinkt theoretisch gezien veelbelovend, niet is echter minder waar. Overlord: Minions is qua besturing zeer slecht geregeld. Het lopen is nog wel redelijk te doen maar je kunt ook hierbij niet honderd procent de controle krijgen. Tik een punt aan op het scherm en ze rennen er regelrecht naartoe, ongeacht de obstakels. Maar dit is slechts het topje van de ijsberg, want in plaats van een voorwerp aantikken, moet je haast alle acties in de game uitvoeren door streepjes te zetten. Als je een vijand aanvalt, een hendel omhaalt en zelfs een voorwerp opraapt, je moet elke keer met je stylus een streep zetten in plaats van simpel aantikken. Ook zijn sommige dingen, zoals het gooien van voorwerpen, nagenoeg onmogelijk. Hierdoor was ik persoonlijk ook gewoon een half uur bezig met de eerste eindbaas, die in principe niks voor moet stellen. Volgens de makers is deze game veel meer gericht op het uitvoeren van puzzels, het wil dan ook niet helpen dat de puzzels ongeïnspireerd zijn en slapjes aanvoelen. Ze lijken allemaal ook erg veel op elkaar en je hoeft er niet eens bij na te denken om ze op te lossen.



Toch nog iets goeds te melden?
Toch heeft deze game nog wel wat pluspuntjes die niet buitengesloten mogen worden. Ondanks dat de humor niet altijd goed uit de verf komt, zijn er wel enkele dingen waar je om moet lachen. Ook hebben de minions wel wat meer persoonlijkheid dan de minions in de andere Overlord games. En ook ziet het spel er wel redelijk goed uit, soms een beetje blokkerig maar over het algemeen wel prima te doen. Het geluid is, afgezien van het feit dat er geen stemmen in zitten, toch wel goed in orde. De muziek die op de achtergrond speelt roept de juiste sfeer op en dat is toch wel weer een lichtpuntje. Wel is het dan weer jammer dat er niks speciaals met het bovenste scherm gedaan wordt, het is namelijk wederom weer een nutteloze plattegrond die het scherm beslaat. Wel is het dan weer zo dat er redelijk wat levels zijn die je kunt spelen. Maar jammer genoeg lijken deze levels stuk voor stuk té veel op elkaar om er echt uit te kunnen springen.