A little bit of... Dr. Mario

Review | 5 mei 2009 - Mario, waarschijnlijk de bekendste loodgieter en mascotte van Nintendo, heeft in zijn carrière al flink wat taken verricht. Zo heeft hij buiten zijn gewone bezigheid, waarin het redden van prinsessen een centrale rol speelt, ook veel aan sport gedaan en zelfs de wegen onveilig gemaakt in het Mushroom Kingdom met zijn snelle kart. Maar blijkbaar is Mario zelfs afgestudeerd als heuse dokter. In de nieuwe DSiWare titel genaamd A little bit of… Dr. Mario kan de voormalige loodgieter eens laten zien wat hij als arts allemaal kan. Maar of deze game van Nintendo nu een gouden (in)greep is, of een mislukte operatie is nog instabiel.

'You may see the doctor now'
Dr. Mario is een puzzelspel die in de jaren 90 het daglicht zag op de aloude Game Boy en het Nintendo Entertainment System, beter bekend als de NES. Het was een puzzelspel die tamelijk goed was. Jammer genoeg werd de game in de schaduw gezet door Tetris, een puzzelgame die door velen als de ultieme puzzelgame wordt beschouwd. Desondanks wist Dr. Mario de interesse van veel gamers te wekken en er kwamen dan ook een handjevol opvolgers op de markt. Van het uitstekende Dr. Mario Online RX tot het matige Dr. Mario 64, alle games zijn gebaseerd op hetzelfde principe. Het doel in de game is namelijk om de virussen te bestrijden door middel van medicijnpillen. Er zijn drie verschillende kleuren van virussen. Je hebt het blauwe virus, het rode virus en het gele virus. Het enigste verschil tussen deze boosdoeners is de kleur. En dat is tegelijkertijd het verschil dat er voor zorgt dat deze game een uitdaging blijft. Alle virussen zitten in een grote fles en om deze virussen te bestrijden gooit Dr. Mario elke keer een pil in de fles die daarop naar beneden valt. De pil is opgedeeld in twee stukken en elk kan een blauwe, rode of gele kleur aannemen. De pillen kunnen worden gedraaid met de A en B knop. Vervolgens moet je met deze pillen ervoor zorgen dat vier stukjes van de pillen met dezelfde kleur naast of op elkaar komen te liggen. Zodra je dit volbracht hebt zullen deze vier stukjes verdwijnen en krijg je punten bij je score opgeteld. Maar om de virussen te vernietigen moet je er echter voor zorgen dat er drie stukjes van de pillen naast of op het virus komen te liggen. De kleur van de stukjes en de kleur van het virus moet echter wel overeenstemmen. Het level is voorbij zodra alle virussen uit de fles onschadelijk zijn gemaakt.

Beperkte mogelijkheden
In A little bit of… Dr. Mario heb je de keuze uit twee verschillende modi. De eerste heet Classic en zoals de naam al doet vermoeden speel je in deze modus het origineel. Je hebt de keuze uit 20 levels die elk verschillen in de moeilijkheidsgraad en ook kun je de valsnelheid van de pillen instellen om het zodanig moeilijker of makkelijker te maken. Als laatste kun je nog een liedje kiezen en vervolgens begint het spel. Zonder rare toeters en bellen dus. De tweede modus is een versus modus genaamd VS CPU. Hierin speel je tegen de computer. En degene die het eerst alle virussen onschadelijk gemaakt heeft, wint het potje. Jammer genoeg heeft men deze modus niet verandert in een multiplayer modus. Het had grote potentie, alleen werd er geen gebruik van gemaakt. Verder kun je in het menu nog de opties veranderen zoals bijvoorbeeld andere kleuren als achtergrond kiezen. Jammer genoeg zijn er slechts drie kleuren beschikbaar. Tevens kun je de Quick Drop en Capsule Ghost Image aan- of uitzetten. In het menu kun je ook een tutorial spelen en het spel houdt je records van de game bij. Verder is er echter niet veel te doen. De voornaamste tijd zul je spenderen aan de Classic Mode omdat deze het meest belonend overkomt en ook zul je wel een tijdje vermaakt worden door de VS CPU mode.



Een steriel sfeertje
Voor een DSiWare game ziet A little bit of Dr. Mario er best strak en verfrissend uit. Het voelt wel echt aan als een lichte game. Het is vooral veel wit wat je zult zien in de game. In het spel zelf worden op het bovenste scherm de drie boze virussen aangegeven die een beetje doelloos aan het dansen zijn. Deze zijn in een driedimensionale stijl afgebeeld en op het onderste scherm heb je tevens Dr. Mario zelf, die ook in het 3D wordt weergeven. Voor de rest ziet het er een beetje uit als een standaard puzzelspel die zo op de Game Boy Advance uitgebracht had kunnen worden. Ook is het tegelijkertijd jammer en leuk dat er slechts twee nummers in de game verkrijgbaar zijn. Deze heten Fever en Chill. In het origineel had je ook de keuze uit deze twee liedjes, waardoor het lekker nostalgisch is dat het in deze game niet aangepast is. Maar een paar extra deuntjes hadden er best in gekund. Ook zijn de sound effects niks bijzonders in de game. Maar wat verwacht je, het is een spel dat 5 euro kost.