Grand Theft Auto: Chinatown Wars

Review | 20 maart 2009 - Sinds de komst van Grand Theft Auto III is de serie revolutionair veranderd. Volledige 3D omgevingen, grotere gebieden, luchtvoertuigen en een ontzettend levende stad zijn de norm geworden. De eerste twee Grand Theft Auto games en de bijbehorende uitbreidingen Grand Theft Auto: London waren echter totaal anders. Deze waren volledig van bovenaf gespeeld en hadden weinig tot geen 3D effecten. Nu is er Grand Theft Auto: Chinatown Wars op de DS en deze speelt net als de oude GTA’s weer van bovenaf. Is deze terugkeer naar top-down view een leuke afwisseling, of kon de serie beter bij z’n 3D versies blijven?

Zoals net gezegd, gaat de serie met Grand Theft Auto: Chinatown Wars terug naar zijn 2D roots. Voor de mensen die nog nooit van GTA gehoord hebben (zijn die er zelfs?), Grand Theft Auto is een game waarbij je criminele handelingen uitvoert voor machtige crimelords om het zelf hogerop te schoppen in de criminele onderwereld. Alles is hierbij geoorloofd en de games bieden ontzettend veel vrijheid.

Welcome back to Liberty City…again
De game speelt zich weer af in Liberty City, de meest voorkomende GTA setting. Zo kon je de stad al verkennen in de eerste Grand Theft Auto, werd hij in 3D getoond in GTAIII en Liberty City Stories en onlangs werd de stad een totale makeover gegeven in GTA IV. De reïncarnatie van Liberty City die in Chinatown Wars gebruikt wordt is die uit GTA IV. Ditmaal zijn er twee van de vier eilanden te bezoeken.

Het verhaal volgt de verwende Chinese maffiazoon Huang Lee. Huang moet na de moord op zijn vader het antieke zwaard Yu Jian aan zijn oom Wu ‘Kenny’ Lee geven, om ervoor te zorgen dat zijn familie de leiding over de Triad houdt. Eenmaal vanuit Hong Kong aangekomen in Liberty City, wordt Huang overvallen en schramt een kogel de zijkant van z’n hoofd. De overvallers denken dat Huang dood is, nemen het zwaard mee en dumpen het lichaam in de rivier. Hier begint de game al met een erg interessant gebruik van het touchscreen van de DS. Je moet het raam van de auto namelijk openbreken door op het scherm te tikken. Het personage van Huang is wel interessant, hoewel personages als Nico Bellic en Tommy Vercetti wel een stuk meer persoonlijkheid hebben. Huang is vooral ontzettend sarcastisch en dat levert soms wel grappige gesprekken op.

Op zoek naar het zwaard kom je natuurlijk achter allerlei complotten en zul je vaak voor grote verrassingen komen te staan. Dat de game enkel op de DS te spelen is, houdt nog niet in dat hij als kiddy gezien moet worden en dat leer je al gauw. Zo kom je een vrouw tegen die jou met wapens leert omgaan. Je kent haar nog maar net en ik dacht persoonlijk dat zij de ’love interest’ van Huang zou gaan worden. Volgende missie wordt ze echter alweer neergeschoten en zie je haar in een lijkzak afgevoerd worden. Er wordt dus al gauw duidelijk gemaakt dat het gaat om een rasechte GTA game.

Old school
Liberty City wordt van bovenaf gezien en dit brengt een echt nostalgisch gevoel met zich mee. De game speelt als een soort combinatie van nieuwe generaties GTA en die van vroeger. Dat is zeker geen slecht ding, aangezien ze het beste uit beide werelden gebruikt hebben om een erg toffe handheld ervaring te maken. De hele feel, sfeer en missies uit de nieuwe games samen met een opgepimpte gameplay die afstamt van de eerdere GTA games zorgen voor een unieke en frisse wind die zich perfect leent voor de handheld.

Met de terugkeer van de oude invloeden komt ook de oude chaos weer terug. De game zit barstensvol actie en je moet constant op je tellen blijven, ook wanneer je het niet verwacht. Zo kwam ik in een steegje een prostituee tegen die Huang eerst even probeerden te verleiden, om hem (en eigenlijk de gamer) een uitbrander te geven over hoe zij en haar mede-hoeren altijd gebruikt worden voor een snelle pick-me-up om vervolgens bedreigd of neergeschoten te worden om zo het geld weer terug aan de klant te geven. Als snel wordt Huang omsingeld door ongeveer een dozijn dames die hem allemaal proberen te doorzeven met kogels. Wel komen tijdens deze actievolle momenten een paar problemen naar boven. Zo is het moeilijk om te richten op wat jij wilt. Door middel van de R-knop lock je op een doelwit en kan je om dit doelwit heen cirkelen. Soms wil het richtsysteem niet meewerken en besluit hij te locken op een voorbijganger of, nog erger, een nabije auto. Dit is erg frustrerend, vooral wanneer de auto waarop je schiet eigenlijk jouw ontsnappingsvoertuig zou zijn maar deze explodeert nadat jouw kogels hem doorzeven. Verder is de actie over twee schermen verdeeld. Op het onderste scherm staan welke wapens je hebt, de map, hoewel leven en armor je nog hebt, je emails en dergelijke. Tijdens hevige gevechten moet je dus op twee schermen tegelijk letten om je leven en de actie allebei in de gaten te kunnen houden. Dit is soms lastig te doen, vooral wanneer je constant onder vuur ligt. Ik ben al vaak doodgegaan zonder dat ik doorhad dat het zo slecht met mijn leven ging.