Sam & Max: Season One

Review | 2 december 2008 - Wat ik zo leuk vind aan gamen is dat je er bijna alles kunt doen wat je in het echte leven niet kunt. Zo kun je in The Legend of Zelda: Twilight Princess met een kip boven je hoofd door een rivier rennen, in Wii Music jezelf compleet voor lul zetten in een hondenpakje zonder af te doen aan je reputatie en zelfs de meest sadistische gamer komt in Manhunt of Mad World aan zijn trekken. Ook in Sam & Max: Season One heb ik me helemaal uit kunnen leven: zo moest ik onder andere bumperkleven, de achterlampen van mijn voorganger kapot schieten en hem dan een bon geven voor kapotte achterlichten. Heerlijk natuurlijk, maar wist het visualiseren van mijn lang weggestopte fantasieën me genoeg te boeien om ook het predicaat “goede game” in de wacht te slepen? Pak wat popcorn, koud bier en lees rustig verder.

Kindvriendelijk, of zo
Voor leken lijkt Sam & Max op het eerste gezicht een geschikte game voor op Pakjesavond. Een aangeklede hond en een voluit lachend konijn. Totdat je gaat spelen, want binnen no-time ben je bezig met mensen oplichten, bedreigen en mishandelen. Alles voor het goede doel, natuurlijk, want als freelancepolitie hebben Sam & Max een goed hart. Ze zijn enkel een tikkeltje immoreel, maar dat komt de humor in de game zeker ten goede.
Season One is opgedeeld in zes chapters, waarin je zes verschillende zaken moet oplossen. Deze hoofdstukken spelen zich onder andere af in het kantoor, de straat, de winkels en de hallucinaties en dromen van Sam. Waar je ook gaat, de droge humor die de serie tekent blijft je achtervolgen.

Uitgebreide flashgame
Sam & Max: Season One is een point & click adventure. Zelf denk ik dan altijd aan half-games als Putt-Putt: De Reis door de Tijd en goedkope flashgames op Internet, maar Sam & Max heeft het tegendeel bewezen. Elk hoofdstuk zit volgestouwd met de meest krankzinnige, immorele, maar o zo heerlijke humor. De verhaallijn is helemaal niet slecht uitgewerkt, en aspecten uit de verschillende hoofdstukken, zoals bijvoorbeeld bijrollen, vind je ook door de gehele game terug.
Het spel bestaat uit verschillende puzzels die je moet oplossen. Meestal waren ze goed te doen, en was de oplossing voor je probleem erg grappig, maar soms waren ze helaas erg vergezocht. Ik ben het type dat in zijn ongeduld er dan gauw even een walkthrough bijpakt, want meer dan 10 minuten op dezelfde plek vastzitten is niet bepaald mijn idee van een nuttige tijdsbesteding.