Mario Kart Wii

Review | 11 april 2008 - Waar Nintendo met de Wii en DS ware revoluties ontketende in gamesland, daar is de Japanse spellenboer toch een stuk conservatiever met haar eigen franchises. Behalve casual games als Wii Sports en de games in het ‘Brain Training genre’ zijn Animal Crossing en Pikmin zo’n beetje de laatste grote nieuwe franchises geweest die Nintendo gelanceerd heeft. Ook de bestaande franchises worden meer getweaked dan echt vernieuwd en zeker de Mario spin-offs hebben hiermee te kampen. Zo ook Mario Kart Wii, zou je deze game namelijk naast Mario Kart voor de DS, N64 of SNES zetten, dan kom je tot de conclusie dat er maar weinig is veranderd. Is dat erg? Aan de ene kant wel en aan de andere kant ook totaal niet.

Mario Kart is en blijft Mario Kart
Laten we voorop stellen dat het spelprincipe van Mario Kart sinds de eerste versie van deze game staat als een huis. Ik weet nog dat ik jaren terug iedere avond na het eten niet wist hoe snel ik naar een vriendje met een SNES moest rennen om Mario Kart te spelen. Wat dat betreft verandert er bij Mario Kart Wii helemaal niks aan het gevoel dat je bij de game hebt en daarin heeft Nintendo dan ook groot gelijk dat de franchise niet drastisch vernieuwd wordt.
Mario Kart is nou eenmaal één van de beste franchises om lekker met vier man op de bank te spelen, elkaar de loef af te steken in een race en gewoon een avondje fun maken. Dat is bij Mario Kart Wii niet anders en dat is maar goed ook!

Grand Prix
Niet alleen het gevoel dat je bij Mario Kart Wii krijgt is erg herkenbaar, de single player is van dezelfde opzet als de vorige Mario Kart games. Zo heb je de Grand Prix waarin je in de 50CC, 100CC en 150CC klasse kunt racen. Dit is de belangrijkste mode als je nieuwe banen en personages wilt vrijspelen. In het begin heb je slechts de beschikking over de helft van de 32 banen en twaalf van de achttien personages, maar door Grand Prix te winnen en een goede score te halen (van F tot en met A, zoals het Amerikaanse schoolsysteem) speel je deze lekker rap vrij.
Naast de Grand Prix races kun je ook in teams of alleen racen in de VS mode en de Battle Mode keert eveneens terug. Je kunt hier kiezen uit het verzamelen van ballonnen of muntjes. In de Battle Mode heb je vijf nieuwe Wii tracks tot je beschikking of je kunt terug in de tijd gaan op één van de vijf retro tracks.
Ook het verbeteren van je beste tijd behoort tot de mogelijkheden in Time Trial. Het leuke aan deze mode is dat de game onthoud welke controller je gebruikt. Je bent in Mario Kart namelijk niet beperkt tot gebruik van het stuur en de Wiimote. Je kunt ook de Wiimote met Nunchuck, de Classic controller of de Gamecube controller gebruiken.

Stevig stuur
Het stuur, dat bijgeleverd is bij de game, is de beste optie om de game te besturen. Waar andere uitgevers behoorlijk de mist in gingen met accessoires bij een game slaat Nintendo de spijker op zijn kop. Het stuurtje is van hard plastic, heeft een leuk design en deze twee dingen maken dat het aanvoelt als een stuur in plaats van als een stukje plastic.
Zodra je de Wiimote in het stuur drukt zit het ding stevig vast en hoef je niet bang te zijn dat ‘ie er spontaan uit valt. Aan de achterkant van het stuur heeft Nintendo een extra knop aangebracht die de B-knop op de Wiimote indrukt, heel handig, want deze knop heb je hard nodig als je wilt driften. Ook zit er aan de zijkant nog een inkeping die ervoor zorgt dat het signaal wat je Wiimote naar de Wii zendt niet wordt geblokkeerd. Hiermee kun je de Wiimote dus gewoon gebruiken zoals deze bedoeld is, als je de Wii opstart hoef je de Wiimote dan ook niet uit het stuurtje te halen om het spel op te starten, handig!
Het enige nadeel van het gebruik van het stuur is dat dit de rumble behoorlijk dempt, jammer als je de feedback die je via rumble krijgt prettig vindt, maar het is geen groot gemis. Het gaat hier ten slotte om Mario Kart en niet Gran Turismo of Forza Motorsport waar je echt moet voelen of je in een drift raakt.
Het stuur van Mario Kart Wii zal ook los in de winkel te koop zijn voor ongeveer tien euro. Een zeer goed initiatief, want zo kun je, zonder vier keer Mario Kart te kopen, alle spelers laten genieten van de besturing met stuur.

De besturing van de game is vrij simpel, met de 2-knop geef je gas, terwijl je met de B-knop kunt springen om te driften. Het wegschieten van items doe je met de D-pad en sturen gaat natuurlijk door te sturen met je stuurtje. Het duurt ongeveer een uur voordat je goed gewend bent aan de gevoeligheid van het stuur en de dode hoeken, maar dan kun je ook lekker scheuren. Het voelt gewoon vanaf het begin goed en waar je bij veel Wii games nog wel eens het gevoel hebt dat je iets onnatuurlijks aan het doen bent, is dat hier totaal niet. Nintendo heeft de spijker op zijn kop geslagen met de besturing.