Nintendo Only
review
PC default sfeerafbeelding

Auteur: Peter Nilsson (nilsson)
Geplaatst op: 8 mei 2016 om 09:00


English Translation 

Mario & Sonic at the Rio 2016 Olympic Games

Review | 8 mei 2016 - Tegenwoordig is het traditie: nieuwe Spelen, nieuwe spellen. Weer staan Mario en Sonic klaar om zich flink in het zweet te werken in een reeks spellen, sporten, en hindernisbanen... en weer is het resultaat allesbehalve verpletterend. Dit is de vijfde game in deze reeks en de noodzaak van de spellen is inmiddels echt zoek.

Meer van hetzelfde
Als je eerdere delen uit deze serie hebt gespeeld, dan weet je precies wat je van Rio 2016 kunt verwachten. Dat wil zeggen: een fictieve versie van Rio waar de uitbundige Spelen worden opgetuigd en de speler zich doorheen kan slaan. De Spelen zelf bestaan uit meerdere evenementen waarvan sommige aanzienlijk leuker zijn dan anderen, en sommige duidelijk aanwezig zijn om het totale aantal wat op te schroeven.


Rivalen
Mario en Sonic zijn allebei leider van een sportschool en de twee rivalen gaan op de Spelen de strijd aan. De speler kiest een kant en zijn of haar Mii sluit zich bij die sportschool aan. Vervolgens moet je binnen zeven dagen zo vaak mogelijk goud halen om als winnaar uit de bus te komen. De verhaallijn verloopt altijd hetzelfde, welke kant je ook kiest. Alleen de uiteindelijke winnaar verschilt natuurlijk.

Oud en nieuw
Een dag in het spel bestaat uit deelnemen aan een nieuwe activiteit en het trainen van oude bekende sporten/minigames – waarvan veel zijn overgeheveld uit het vorige deel in de serie. Door te trainen kan je Mii levellen, wat je toegang geeft tot voorwerpen en kostuums om je team mee op te leuken. Er is een behoorlijk aanbod items beschikbaar, dus voor wie daar op kickt is dit goed nieuws.

Toevoeging
Naast het buffelen moeten er in dit spel ook nog bizarre mysteries opgelost worden. Denk hierbij aan verdwijnende trofeeën, maar ook aan spookverhalen. Na het douchen moet je dus de straat op, op zoek naar aanwijzingen om deze zaken op te lossen. Op papier is dit een grappige toevoeging aan een verder redelijk rechttoe rechtaan sportsimulatie, maar helaas zijn beide onderdelen van dit spel niet zo leuk als ze klinken.

Zielloos
Het voornaamste probleem is dat de spelwereld gewoon niet zo boeiend is. Rio is een zielloos, leeg gebied dat niets wegheeft van de echte stad. Als je niet per se die geheimen moest gaan zoeken, zou er geen enkele reden zijn om überhaupt op verkenning te gaan. De game is bovendien niet zo goed geschreven en de gesprekken tussen personages zijn daardoor totaal oninteressant.

Onhandig
De besturing laat over het algemeen ook te wensen over. Veel van de minigames zijn zo oppervlakkig als wat, en sommige vragen om zo'n hysterische input dat je vreest voor je Circle Pad. De zogeheten Plus Events zijn echter wel heel leuk. Dit zijn een soort gepimpte versies van de 14 grote spellen, maar dan met extra toevoegingen waardoor ze meer op Mario-, dan wel Sonic-games gaan lijken. Bij het spelen van deze evenementen wordt duidelijk dat dit de winnende aanpak zou zijn en je vraagt je dan ook af waarom het hele spel niet zo is.


Hoogtepunten
Verdere hoogtepunten zijn de Football- en Golf-evenementen, maar het is wel duidelijk dat de mechanieken hiervan zijn geleend van Mario Strikers en Mario Golf. Een aantal van de sporten kun je overigens via Download Play met anderen spelen; Amiibo zijn te gebruiken om personages te superchargen; en Pocket Marathon moedigt je aan om je 3DS mee naar buiten te nemen om een aantal taken te volbrengen.

Presentatie
Grafisch gezien is het spel niet heel boeiend. De menu's zijn saai en standaard, maar de personages zien er over het algemeen goed uit, op de Mii's na. Dit is absoluut de lelijkste versie van Nintendo's avatars: ze zien er raar uit en zijn slecht geanimeerd. De soundtrack is dan wel weer heel goed, daar zat ook duidelijk een sterk en enthousiast team achter.

plus- en minpunten
Veel content...
Een paar goede sportgames
Goede soundtrack
...waarvan veel opvulling
Levenloze spelwereld
Vaak matige/onhandige besturing
Grafisch zwak
Conclusie
Totaal score: 4 De grootste misdaad die een spel kan begaan is 'gemakzucht' en deze titel maakt zich daar op veel fronten schuldig aan. Liever een door en door slecht spel, dan een spel waar alles het 'net niet' is, dat is namelijk extra frustrerend. Helaas is dat een argument dat bij alle delen in deze serie wel in zekere mate te maken is. Zodra de allergrootste mascottes van Nintendo en SEGA op de hoes staan verwacht je tenslotte een zeker kwaliteitsniveau, maar het lijkt er niet op dat deze serie dat ooit waar gaat maken.
4
reacties

Er zijn nog geen reacties.

Om een reactie te plaatsen dien je ingelogd te zijn.
Nog geen account? Registreer je gratis!
game info
Ontwikkelaar: SEGA
Uitgever: Nintendo
Meer info
Genre(s): Party
Sport
Aantal spelers: -
Release: 8 april 2016
Stats
Aantal keer in collectie: 0
Aantal keer in wenslijst: 0

related headlines
Er zijn geen resultaten te weergeven.
gerelateerde media